CS-011 Naprawa ruchomego dachu zbiornika ropy naftowej

Naftobazy znajdują się na całym świecie na terenie rafinerii. Wiele z tych zbiorników zawiera ropę naftową lub substancje ropopochodne. Charakterystyczny dla tych zbiorników jest ruchomy dach. Ten ruchomy dach porusza się w górę i w dół w zależności od stopnia zapełnienia zbiornika. Dachy te są narażone na działanie korozji. Otwory spowodowane korozją w powierzchniach stalowych muszą być naprawiane ze względów bezpieczeństwa.

Wyzwanie

Zbiorniki na ropę są ogromne, a ruchomy dach zbiornika może mieć rozpiętość sięgającą kilkudziesięciu metrów. Owinięcie całego dachu byłoby absurdalnym zadaniem i bardzo kosztowną operacją. Również prace ogniowe w tych obszarach nie są możliwe ze względu na łatwopalne i wybuchowe materiały w zbiorniku. W takich przypadkach wykonać można naprawy za pomocą kombinacji arkuszy stali, zakrywających otwory przytwierdzone do samego dachu oraz materiału z włókna węglowego nakładanego w postaci łat. Również tutaj epoksydowy wypełniacz i primer są nakładane przed instalacją łat z włókna węglowego. Przygotowanie powierzchni dachu odbywa się za pomocą narzędzi pneumatycznych do szorstkowania powierzchni.

Przeczytaj nasze studium przypadku

CS-007 Naprawa rurociągu ze stali węglowej 11 metrów nad ziemią

Naprawa trójnika przy użyciu kompozytów wymaga specjalnego programu szkoleniowego. Podczas szkoleń POZIOMU PIERWSZEGO stosowanych przez CTE BV kandydaci będą przeszkoleni zgodnie z normami ISO 24817 i/lub ASME PCC-2. Przy prawidłowym nałożeniu ilość warstw na uszkodzonym obszarze powinna wynosić 4-8 warstw. W tym przypadku jeden ze spawów obwodowych musiał zostać wzmocniony poprzez zastosowanie naprawy kompozytem z włókna węglowego i żywicy epoksydowej. Ta operacja jest bardzo popularną czynnością wykonywaną codziennie przez przeszkolonych instalatorów.

Wyzwanie

Szczególnym wyzwaniem w tym przypadku była praca na wysokości oraz użycie epoksydów pracujących w wysokich temperaturach. Dostęp do miejsca naprawy był utrudniony ze względu na brak możliwości wniesienia sprzętu na dużą wysokość. Rusztowanie było jedyną możliwością dla instalatorów, aby zaoszczędzić czas i środki na naprawie trójnika. Chociaż koszty rusztowań i innych środków bezpieczeństwa zwiększyły koszty operacyjne, zamiast wymiany tej części rury preferowano naprawę kompozytową. Wreszcie – wysoki ROI (zwrot z inwestycji) zadecydował o podjęciu przez kierownictwo decyzji o przeprowadzeniu naprawy przy pomocy materiałów kompozytowych.

Przeczytaj nasze studium przypadku